با اين كه بيست و دوم خرداد گذشته است و كمپين هم تق و لق شد و جنبش زنان ايران هم لنگان لنگان دارد راه خودش را مي پيمايد و دوم با اين كه من ديگر از حسين درخشان پدر معاصر وبلاگ نويسي ايران هيچ خوشم نميآيد به دليل چاپلوسي هاي بيش از حدش و آلت دست ديگران شدنش و آشنا شدنش با دو واژه استراكچليستي و پست استراكچليستي .
اما به نظرم سال پيش بود كه در وبلاگش مطلبي با اين مضمون خواندم كه جنبش زنان ايرا ن و همان كمپين تعغير براي برابري مي تواند با تعامل بيشتر با قوه قضاييه راهش را هموار كند و نه كشاندن سر اين ماجرا به جاهاي ديگري در خارج از وطن بخصوص كه هاشمي شاهرودي مردي است كه با اين چالش ها مدارا گرانه عمل ميكند .
البته بايد گفت نقض حقوق زنان و كم بها دادن دولت هاي وقت به اين امر خودش يكي از ناكامي هاي اين سي سال گذشته است و پرداختن به اين امر و نگاه كردن از زاويه اي با ديد بازتر از سوي دولت مردان اعتبار بيشتري به دولت هاي وقت خواهد داد .
برچسبها: زنان
