امروز تعدادي از زنان مثلن روشنفكر ايران همايشي را برگزار كردند با نام زنان و روشنفكري ديني . من دو تا ايراد اساسي به اين همايش دارم كه مي نويسم .
اول اين اسم انتخاب شده براي اين همايش . زنان و روشنفكري ديني . زنان داخل حكومت ايران ( كساني كه سكولار نيستند و اگر هم باشند بخاطر قرابت با حكومت ودر دست داشتن بخشي از اين حكومت و بهتر قدرت اعلام نمي كنند ) نمي توانند كه نامي انتخاب كنند كه در آن رد پايي از خطوط حكومتي نباشد . روشنفكري ديني . گذاشتن دين در پس اين روشنفكري كار را با يك چالش عظيم روبرو مي كند . روشن فكر به معناي عام آن در جامعه ما به كسي خطاب مي شود كه با خطوط قابل قبول حكومت كنار نمي آيد و آن ها را به نقد مي كشد. نمونه بارز آن هم سروش و شبستري است كه آخرين حركتشان شايد يك رنسانس در ايران باشد . اين اسم (روشنفكري ديني ) از آن روست كه مي خواهند تنها يك خط فاصله ميان خودشان و شايد بخشي از زنان باشد كه از خودشان بسته تر و آن هم بخاطر همان قدرت فكر مي كنند ، باشد. والا تمام دست ها از يك كاسه لقمه مي گيرد .
دوم اين كه اين همايش در راستاي چه هدفي برگزار شد . آيا باز خواني همان تثبيت شده هاي قبلي . آيا در اين همايش زنان به معناي خاص آن نيز حضور داشتند . اين همايش را چه كساني برگزار مي كردند . ناگفته پيداست كه مشروع بودن تمام تثبيت شده هيا پيش از اين بايد تاييد شود . ديگر آن كه زنان نبايد رويكردي سكولاريستي نسبت به دين بيان كنند و همه آن چه كه گفته مي شود بايد در قالب همان اسلامي باشد كه حكومت مي پذيرد و خط قرمز آن است .
بهر روي برگزاري اين چنين همايشي شايد تيري بيش در تاريكي نباشد ، اما كور سوي اميد ي چشم ها را گرم ميكند تا شبي بگذرد و روزي ديگر بيايد .
برچسبها: زنان- دين- جنسيت- آزادي بيان
