آنان كه راي مي دهند و آنان كه راي نمي دهند

                       

 اول : با بالا گرفتن بحث جنگ بين ايران و آمريكا ، و آشكارا شدن نقش رئيس جمهورها در تعيين اين امر كه به قولي روزي جنگ تمدن ها روي خواهد داد بحث بر سر شركت سيد محمد خاتمي در انتخابات آينده روز به روز بالا مي گيرد . در اين ميان نيز نبايد از ياد برد ، كه جنبش دانشجويي كه خود يكي از عوامل راي آوردن سيد محمد خاتمي بود و در دوران بعدي نيز به تنهايي مي توان گفت يكي از عوامل راي نياوردن اصلاحات ، امروز به خوبي در يافته است كه حركت مورچه وار خاتمي به قول خودشان چه تفاوتي با اين دولت دارد . 

دوم : آنان كه راي مي دهند و آنان كه راي نمي دهند .  در ايران امروز ما اما هنوز به خوبي نقش روشنگر مقاله سعيد حجاريان با عنوان اسير جنبش فرومايگان  روشن است و ياد آوردي حركت اين جنبش و مقصد آن . نمي دانم از كه بود كه خواندم : متفق شده ايم كه متحد نشويم . به راستي اين روشن ترين حالت ا انتخابات در ايران است  . بسياري كه شايد همان اقليت باشند متحد هستند و مي آيند و راي مي دهند . بسياري ديگر نيز كه ما باشيم ، راي مي دهيم چون اميد واريم ، چون از ديگري مي ترسيم ،  راي نمي دهيم  چون با خود مي گوييم چه مي شود ، چون آن همه راي امروز چه كرده است .

پر واضح است كه در بحث اكثريت اين چهار دليل در انتخابات نقش پر رنگي دارند .

علت اول ، نقش داشتن و يا سهم داشتن در قدرت است و با نگاهي خوش بينانه خدمت كردن است در راستاي انچه كه ملت مي خواهد . كه اين دليل سهامداران قدرت است .

علت دوم همان ترس است كه بسياري چون من كه نه سهمي در قدرت خواهي دارند و نه نقشي در قدرت مي دانند كه فرق يك دولت با دولت ديگر چيست ؟

علت سوم كه شايد جنبش دانشجويي در‌ان نقش پر رنگي داشت بخصوص در انتخابات سال 84 بزرگ كردن اين پرسش بود كه سيدمحمد خاتمي چه كرد و يا به عبارتي اصلاحات چه داشت ؟ در جواب اين پرسش نگاه كردن به آخرين 16 آذر در دوران سيد محمد خاتمي  و با صداي بلند اعتراض كردن دانشجويان  ، نشان دهنده آن بود كه جايش امروز خالي است ، اعتراض به حق و آن چه كه بايد باشد و نيست .

 علت چهارم هم بسيار روشن است . نداشتن بينش اقتصادي در بين اقشار مردم و اين كه نقش نفت و طرح دولت ها با نفت در مورد آينده اقتصادي يك كشور ؟ پر واضح است  با نگاهي به گذشته و تخمين زدن قيمت نفت در دوران دو دولت از نفت 8 دلاري در دولت سيدمحمد خاتمي تا  نفت 140 دلاري در دولت احمدي نژاد .

 ‌آن همه راي آن روز ها در دوم خرداد و 17 تير اين نقش را برجسته مي كند كه صندوق راي مي تواند بسياري از مشكل ها را در حكومت نيمه جمهوري  امروز ايران حل كند .

                       

سوم . نظام امروز ايران در هر حالتي ضرر نمي كند . چه انتخابات پر شور باشد و چه  نباشد . تنها كساني كه در اين بين ضرر مي كنند مردم هستند و بس . حالت جنگ را دارد . آن كه دارا ست كوچ مي كند و ان كه  نادارست برايش فرقي نمي كند در اين بين تنها قشر متوسط كه خيل عظيمي هستند متضررمي شوند و به سطح انان كه نادار هستند مي پيوندند . پس نبايد با اين ديد وارد عرصه انتخابات شد كه آيا سيد محمد خاتمي و يا يكي شبيه او مي تواند كاري انجام بدهد يا نه ؟ بايد آيند خويش را سنجيد ؟ و خود را براي‌ آنچه كه مي خواهيم اماده كنيم حتي در پايين ترين حالت ممكنش بنحوي باشد كه با نگاهي به گذشته ار نفت 8 دلاري در زمان دولت سيد محمد خاتمي تا نفت 140 دلاري احمدي نژاد  اين سوال را از خود نپرسيم كه پول نفت چه مي شود ؟ امروز مان با چهار سال پيش چه تفاوتي دارد .

برچسب‌ها: آزادي بيان- سياست- انتخابات