يك سوال از مومنان به دين بهايي

نگارنده اين سطور براي آزادي عقيده و بيان  اهميت بسياري قائل است و براي تمام كساني كه مي انديشند و مي نويسند و به هر دين و گروهي هم كه تعلق دارند احترام مي گذارد و گرايش به هر ديني را از اجزاء آزادي يك جامعه مي داند . اما در راستاي همان آزادي بيان و اهميتش و اين كه گفتن براي آگاهي دادن و دفاع كردن از حقانيت هر امري ، امري واجب است مي خواهم مطلبي را در مورد اديان بنويسم و روي سخنم بيشتر با هموطنان بهايي است كه من خود براي تك تكشان احترام قائلم و براي انديشه و دينشان و ضمن ارج نهادن به تك تك هموطنان بهاييم مي خواهم توجه ان ها را به يك نكته كوچك جلب كنم .

دين اسلام كه بهاييان نيز خود را يك مسلمان مي دانند با 1400 سال سابقه اش و آمدن علامه هايي بزرگ و انسان هايي كه بسيار براي رشد اين دين و باز كردن مشكلات جامعه توسط دين  كوشيده اند ( كه البته اين خود يك اشتباه است به نظر من ) امروز اوضاع فقهيش به اين صورت است و دين مداري مردمانش هم كه آفتاب تابان است . اين جامعه با آن فرهنگش و آن دين با آن تاريخش و با آن كه روشن است كه ديني است الهي  امروز مردم مومنش ( منظور آدمهايي است كه به او اعتقاد دارند و حالا تاچه آداب دان دينند بماند ) در كار خويش مانده اند و شايد اسلام امروز جامعه در اين كار در مانده است حالا شما با صدسال سابقه يا بيشتر كجاي كار بشريت را مي خواهيد اصلاح كنيد . كمي نگاه كردن نه در دينتان را بلكه در تاريخ اسلام به شما روشن مي سازد ك كجاي كارتان شما كم خواهيد آورد .*

*روشن كنم اين قضيه را كه خارج كردن دستورات ديني از زندگي روزمره اجتماعي و گردن نهادن به يروكراسي اداري جامعه امري است جدا . اين پروسه را بايد از اين منظر ديد كه ما هدفمان اين است كه دين چگونه مي تواند جامعه را به سمتي ببرد كه جامعه خوش بخت شود .

** اديان الهي داراي ذات هستند .اما ايسم ها نه . ذات هر امري بسته در متافيزيك همان امر است . متافيزيك نقطه اي است كه انسان نمي تواند استدلالي براي اتفاي بيابد . اما ايسم ها با تعريف كردن هر اتفاقي و دليل اتفاق روشن مي كنند كه ذات در درون اين امر مستدل جاي نمي گيرد .

 براي روشن شدن اين امر ياد داشت هاي آخر اكبر گنجي در مورد هم جنس گرايي را بخوانيد .

برچسب‌ها: آزادي بيان-دين