راقم اين سطور خود به اين بيت (شعر) از شاملو رسيده است كه مي گفت: جماعت من ديگه حوصله ندارم / به خوب اميد و از بد گله ندارم ، اما با اين حال دستِ دلم كه مي رود با يد بنويسم .
در دو راهه اي كه جميع هواخواهان تعغير chang گير كرده اند و خلايق عوام فارغ از كم بيش هر داستاني و هر سرو صدايي در گوشه و كنار اين شهر كه يار دبستاني من و اي ايران بنان دارد ابراز وجود ميكند ، مي روند و مي آيند يك مورد را بايد اشاره كند .
من راي نمي دهم در انتخابات به همان دليل كه در بالا رفت ، اما اگر جايي كسي را ديدم كه مي خواهد راي بدهد و يا راي اولي است و از من نظري مي خواهد به او مي گفتم : من به كروبي راي مي دهم . دلايل بي شمارش نيز روشن اند .از بسيار دلايلي كه بر آن مي توان انگشت گذاشت صحبت هاي عوامانه خود مير حسين موسوي است كه خود را يك شخص فرا حزبي و فرا جناحي مي داند و افتخارش بر اين است كه نه چپ است و نه راست . كسي است خود ساخته كه در طول اين عمر كوتاه سي ساله براين باور رسيده است كه شايد بسياري از موارد انچه كه بايد باشند نيستند و يا انچه كه هستند نيستند .
مير حسين موسوي فاصله عوام با كسي كه روزنامه خوان سياسي است و مسائل را دنبال ميكند ( نه روشنفكر) با سيب زميني و پرتغال اسرائيلي خط كشي مي كند و در اين بين شعارهايي دسته دوم و بنجلي چون حقوق بشر مي دهد كه بيشتر از ان يك دوره كوتاه انتخاباتي است و بعد از آن از ميخي بر ديواري اويزان است .
مير حسين يك اصول گراست كه روي پله اخر ايستاده است در حالي كه كلاهش را روي پله اول جاگذاشته است و بيشتر به عقب نگاه مي كند تا رو به جلو . او سي سال است كه در گوشه اي نشسته است و به قول خودش مشاوره مي دهد ، اما اهل بخيه مي دانند كه در زمين 11 نفر را دريبل زدن با 11 نفر را هماهنگ كردن فرق دارد . جاي سوال اينجاست : وي كه در اين چهار سال گذشته به صورت مختصر شاهد اشتباهات بي شمار دولتيان بوده است چرا خاموش نشسته و حرفي به صورت علني نزده است ؟ چرا مير حسين به يكباره بعد از سي سال ياد كرامت انساني كرده است و فرست ليديش ياد حقوق زنان و كمپين يك ميليون امضاء ؟. چرا زهرا رهنورد مانند جميله كديور به دفاع از حقوق اقليت هاي ديني نمي پردازد و تنها و تنها حقوق را در چارچوب اسلاميش مي بيند .
چرا براي من كروبي ارجحيت دارد نسبت به ميرحسين ؟ به صورت حداقليش اين است كه كروبي نزديك به چهار سال است كه در تب و تاب و كش و قوس حضور در انتخابات است . كروبي به طور اخص در اين چهار سال در كنار گود نيوده است و گاهي به رمي جمرات نيز مي پرداخته است در حالي كه بايد به مير حسين گفت : نظاره كردن كار من است كه در كناره جامعه هستم در حالي كه شما كارتان با توجه به نفوذتان هشدار دادن و دفاع كردن از حقانيت است .
كروبي حداقل تنها براي ابراز وجودش هم كه شده فاصله گذاري خودش با ديگران را رعايت و اعلام مي كند و با اين فاصله گذاري سطح توقعات مردم را نيز كنترل مي كند .
ادامه دارد ……
برچسبها: آزادي بيان-سياست-انتخابات-فرهنگ-جامعه
