چرا اگر من راي مي دادم ، راي من كروبي بود

در بازي شطرنج هنگاميكه يكي از طرفين بتواند سرباز خود را به خانه اول حريف برساند ، مي تواند سرباز را بيرون كند و وزيري ديگر وارد بازي كند .
انتخابات امروز ايران نيز صفحه اي از شطرنج است كه در‌آن مردم داراي نقش همان سر بازي هستند كه به خانه آخر مي رسد و خانه آخر نيز انتخابات است . اما سوال اين جاست كه آيا بازهم وزيري به داخل گود مي‌آيد يا مردم در صحنه مي مانند . اظهر من الشمس است كه برنده بازي چه وزير بياورد و چه سرباز بماند ، بازي را تا حدودي برده است و تنها چند حركت ديگر لازم دارد تا بتواند به ميل خود كيش و مات كند .
در ياد داشتي پيش از اين در مطلبي نوشته بود كه چرا نامزدهاي اين دوره با فاصله گرفتن از رهبري وارد ميدان شده اند . چرا در اين دوره در مورد رابطه ايران با‌ آمريكا بدون هيچ گونه نامبردن از رهبري سخن از برقراري رابطه با امريكا بر زبان مي رانند . چرا خود را خود مختار مي دانند و كسي مي دانند كه مي تواند بعد از انتخابات هرچه كه خواست بكند .
نمونه واضحش هم مير حسين موسوي و محسن رضايي است كه هر دو بر اين نكته تاكيد دارند كه بدون مشورت با رهبري وارد انتخابات شده اند . مير حسسين موسوي شعارهاي حقوق بشري مي دهد و دم از كرامتي مي زند كه به خطر افتاده است . بازهم نگارنده اين سطور مي پرسد : چرا چهار سال پيش كه اين جبهه مردمي دچار چند پارگي شده بود ، مير حسين موسوي آن احساس خطر را نكرده بود ؟ در حالي كه اين خطر به روشني احساس مي شد .
مير حسين موسوي امروز دست همسرش را در سفرهاي استاني مي گيرد و در مجالس در كنار خودش مي نشاند تا مفهوم جايگاه زن را بتواند در آراء و انديشه هايش نشان دهد . اين سوال را نيز بايد پرسيد كه : آيا مير حسين موسوي ، اسباب انتخابات موجب آن شده است كه به حقوق زنان توجه كند يا خير ؟ اگر جواب منفي است ؟ چرا در چهارسال گذشته و بخصوص بعد ازبه جريان افتادن لايحه حمايت از خانواده صدايي از وي در مخالفت با اين لايحه شنيده نشد .
اما در اين ميان شيخ مهدي كروبي در چهار سال گذشته و بخصوص بعد از آن كه متوجه شد كه در آراء دخل وتصرفي صورت گرفته است ، بي محابا بزرگاني را در اين كار سهيم دانست .
سايتي از حاميان محمود احمدي نژاد در ياد داشتي با عنوان : راز لپ هاي سرخ حسن خميني ، سخن از آن به ميان آورده بود كه سيد حسن خميني داراي ماشيني به قيمت 80 ميليون تومان است كه آن را بخاطر عنايتي در يافت كرده است . در ميان آنان كه محكم و راسخ در مقابل اين خبر به حمايت و كذب خواندن اين خبر آمدند ، نگارنده تا آن جا كه بياد دارد شيخ مهدي كروبي ايستاد و حرفش را رك زد و رفت .
بهر روي و روش بايد گفت كه آن كس كه سربازش را به خانه آخر ، كه امروز تبديل شده است به خانه اميد ، رسانده است ، دو وزير دارد كه پنجاه ، پنجاه بازي را مي برد و اين مردم هستند كه بايد بدانند بهزاد نبوي و محسن ميردامادي و احمد مسجد جامعي در قباي پر رنگ دوم خرداد به دنبال حمايت از موسوي در پي انحصار چه چيزي هستند و آيا عملكردشان مانند شعارهايشان خواهد بود .
ادامه دارد ….

برچسب‌ها: آزادي بيان-سياست-انتخابات-فرهنگ